از غمت خوابم نمی آید که غرق خواهشمآه از دست دلم، هر چه مصیبت می کشمغم ز یادم برده ام، من را نبرده غم ز یادنه دلم پس می کشد پا، نه من اهل سازشمکاش میشد در بیارم از دلم یاد تو راوقت خواب، آسوده بگذارم کنار بالشم قطع کردی بازوانم را ولی بخشیدمتنه نخواه از من دگر باره به آغوشت کشم#عقیل_پورجمالی سه شنبه 5 مرداد 1400  + نوشته شده در سه شنبه پنجم مرداد ۱۴۰۰ ساعت 5:23 توسط عقیل پورجمالی  |